Mirabelle Hotel 

Pobyt w Hotelu Mirabelle był dla nas ożywczym i ciekawym doświadczeniem pierwszego dla nas jako pary oraz indywidualnie wyjazdu All-Inclusive. Należy zwrócić uwagę na garść kategorii, które razem sumują się na pełnię tego fenomenu. 1. Jedzenie Po trzecim dniu pobytu gość przebywający w Hotelu z opcją All-Inclusive najpewniej dojdzie do wniosku, że serwowane tam jedzenie w ciągu dnia jest powtarzalne, rutynowe i pozbawione oryginalności. Jednak jest to wrażenie ulotne - nawet jeśli śniadania Mirabelle trącą monotonią, są nadal bardzo rozbudowane i smaczne, absolutnie wystarczające by do woli i sytu najeść się i odzyskać siły po reweriach poprzedniego wieczoru, tudzież nocy. Należy całym sercem pochwalić wysiłki kuchni Hotelu za wykwintnie - a jednocześnie, co być może jest jeszcze większym dokonaniem, masowo i hurtowo - przygotowane krewetki (grillowane i w tempurze, palce lizać) czy mule. Kuchnia Hotelu Mirabelle reprezentuje pyszną, kosmopolityczną a także miejscami bezduszną kuchnię tzw. "kontynentalną", łącząc najbardziej rozpoznawalne smaki Włoch, Grecji, Turcji czy Niemiec. Alkohole dostępne w formule All-Inclusive są smaczne, wystarczająco miło ochładzające upalne dni na basenie czy w Hotelu. Wino, w trzech odmianach kolorowych (z czego moim prywatnym zdaniem najbardziej smacznym jest wytrawne czerwone, choć siedząca naprzeciwko mnie Narzeczona twierdzi, że jest nim wino białe) jest nieskończone w czasie posiłków, podobnie zresztą jak bezpruderyjne piwo z nalewaka. Drinki występują w czterech postaciach: Gin z tonikiem, Cloud (miętowy, lokalny likier podawany być może również z tonikiem, bardzo odświeżające), Shirley Temple oraz Vodka Sunrise. Oczywiście bohaterscy wobec polskich mas smakoszy barmani dniem i nocą serwują na polecenie również inaczej wymagają trunki jak wódka z czymkolwiek jeszcze zażyczy sobie gość. Słabą stroną Hotelu w godzinach 14-17 jest tzw. Snack Bar, funkcjonujący jako drugi dystrybutor drinków a także tytułowych "przekąsek". Zaliczają się do nich zimne frytki i pizza w dwóch formach: z oliwkami i z imitacją wędliny. Na szczęście przy stoiskach z owymi przysmakami stoją ketchup i majonez. Są tam także lody, których należy spróbować przynajmniej w celu rozszyfrowania nieoczywistej korelacji między kolorem a smakiem (dla przykładu: zielone = waniliowe). 2. Komfort i warunki Pokoje należy podzielić na te wychodzące na strefę basenową (co polecić należy wielbicielom polskiej muzyki tanecznej) oraz na te z widokiem na morze (+ parking, co nie razi oka zupełnie). Im wyżej tym lepiej. Widok na morze jest przepiękny, tuż za linią wysokich drzew. Na balkonach wolno palić, są przestronne, mają zapewniony stoliczek, krzesła i suszarkę do ubrań. Łazienki są duże, wygodne, umywalki na szerokich blatach niezwykle przyjazne i przestrzenne a przysznice działają bardzo sprawnie (jakkolwiek są za kotarą zamiast drzwi). Minusem jest brak zimnej wody w kranach - zatrzymuje się ona na poziomie przyjemnie letniej. Mini-Bar w lodówkach w pokoju jest kosztowny - nie należy traktować powitalnej butelki z lokalnym winem za prezent - jest ona częścią wyposażenia barku (20 BGN - ok. 45 złotych). Klimatyzacja działa bez zarzutu, acz alergicy nie powinni na niej polegać. Im wyższe piętro, tym bardziej od strony morza, tym większy i przyjemniejszy będzie ożywczy przewiew z balkonu. Sprzątanie pokoi przebiega bez zarzutu: ręczniki wymieniane są codziennie, jak również ręcznik do stóp, odkurzanie i drobne porządkowanie rzeczy, wyrzucanie śmieci itp. Przez fakt długiego trwania śniadania (7.30-10) nigdy nie zdarzyło nam się wejść do pokoju podczas sprzątania. Przestrzeń basenowa jest niezwykle wygodna: zupełnie nie odczuwa się tłumów, które w sposób naturalny towarzyszyć nam będą w hotelu mającym ok. 140 pokoi. Dla pragnących słońca zawsze znajdzie się nasłonecznione miejsce, a dla zmęczonych gorącem jest dużo cienia. Minusem pozostają osy i (niestety) szerszenie. Nie są one nachalne ani agresywne. Jednak należy rzecz jasna uważać. Byłoby na miejscu, żeby administracja Hotelu poszukała w okolicy szerszenich gniazd. 3. Towarzystwo i animacje Ogromna ilość Polaków w Bułgarii w tym okresie jest faktem ambiwalentnym, przekładającym się bezpośrednio na Animacje przeważnie dzieliły się na te dzienne i wieczorne, z czego te pierwsze sprowadzały się wyłącznie do zajęć sportowych i fitnessowych w przestrzeni basenowej. Największym szokiem i niesmakiem okazał się animacyjny wieczór komediowy. Trupa 3-4 animatorów rozgrywała między sobą komediowe scenki. Humor sprowadzał się do klepania po pupie aktorek oraz okładaniu się kijami czy innymi przedmiotami w stylu slap-stickowym. Do tego klasyczna, cyrkowa muzyka i tym podobne efekty specjalne. Nie pamiętam, żeby śmiał się ktokolwiek poza nielicznymi dziećmi na widowni. 4. Plaża i morze Dojście do plaży zajmuje niecałe 10 minut. Schodzi się w dół: do wyboru przy Hotelu Berlin są strome, kręte, metalowe schodki albo łagodne, kamienne zejście ścieżką obok. Sama plaża jest wyśmienita, morze ciepłe (w sezonie rozgrzewa się do 22-25 stopni najbardziej w okolicach 15-ej/16-tej godziny). Można zarówno spacerować jak i wypoczywać. Jedynym minusem jest cena za wynajęcie plażowego ekwipunku. 12 Levów (BGN) za pojedynczy leżak, osobno parasol w tej samej cenie - dla chętnych dodatkowo materac za 3 Levy. W przeliczeniu wychodzi 70-80 złotych za dwa leżaki i parasol. Plusem w tej sytuacji jest fakt, że wypożyczyć można na cały dzień - bez lęku można także zostawić rzeczy. Spora ilość stanowisk ratowniczych czyni przestrzeń plaży bezpieczną. Promenada i rozliczne sklepy i stragany nie zachwycają. Bardzo brakuje w Złotych Piaskach wyrobów lokalnych, unikalnych. Zamiast tego należy spodziewać się tych samych elementów, które znaleźć można w każdej nadmorskiej miejscowości: żenujące obrazki, tanie, chińskie zabawki i sklejane na siłę akcesoria i suweniry. Zwracać uwagę należy na ceramikę i wyroby estetyczne, kuchenne.